சனி, 22 அக்டோபர், 2011

தலைகீழ் ராட்டினம்

நேற்று முன்தினம் மதியம் முழுவதும் சிட்னியில் இருக்கும் லூனா பார்க்கில் வெட்டியாய்ச் சுற்றித் திரிந்தோம்.  கம்பெனியில் இருந்து இலவசமாகக் கூட்டிச் சென்றிருந்தார்கள்.  பல விதமான ராட்டினங்கள்... நன்றாகத்தான் இருந்தது.  அதில் என்னை ரொம்ப ஆச்சர்யப்பட வைத்தது கீழிணைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த ராட்டினம் தான்.


உள்ளே உட்கார்ந்த நிலையில் நாம் இருக்கையில் ராட்டினம் நம்மை 360° சுற்றுகிறது. சும்மா நேரே உட்கார்ந்திருக்கும்போது நாம் எங்கிருக்கிறோம், தரை எங்கிருக்கிறது என்று தெரிகிறது.  கீழிருந்து மேலே ஏறும்போதும் மேலிருந்து கீழே இறங்கும்போதும் நாம் எங்கிருக்கிறோம், தரை எங்கிருக்கிறது என்று தெரிகிறது.  அதே போல் நாம் மேலே போய்க் கொண்டிருக்கிறோமா அல்லது கீழே இறங்கிக் கொண்டிருக்கிறோமா என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.  ஆனால் எந்த நேரத்தில் நாம் உச்சியில் ஏறி பின் கீழிறங்கத் தொடங்குகிறோம் என்பது தெரியவே இல்லை.  ஏழெட்டு தடவை முயன்று பார்த்தேன், ஆனால் தெரியவேயில்லை.

ராட்டினம் சுற்றுவதை தள்ளி நின்று முதலில் பார்க்காமல் ஏறி உட்காரும் ஒருவரால் ராட்டினம் என்ன செய்கிறது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள முடியாது என்று நினைக்கிறேன்.  இப்படித்தான் ராட்டினம் செல்கிறதென்று ஊகிக்கலாம், ஆனால் உறுதியாகச் சொல்லிவிட முடியாது.  ஓடும் ரயிலில் படுத்துத் தூங்குகையில் பாதியில் விழித்துப் பார்த்தவர்களுக்குத் தெரியும் -- ரயில் எந்தத் திசையில் போகிறது என்பதை உறுதியாகச் சொல்லவே முடியாது.  ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்தால்தான் தெரியும்.

அப்படியானால் நம்முடைய மூளையால் நம் உடல் நேரே இருக்கிறதா இல்லை தலைகீழாக இருக்கிறதா என்பதைச் சொல்ல முடியாது.  கண்களால் நம்மைச் சுற்றியுள்ளதைப் பார்த்து, அதை இதற்கு முன் பார்த்த பிம்பங்களுடன் ஒப்பு நோக்கியே நம் மூளை அதைத் தீர்மானிக்கிறது.  பல வருடங்களாகக் கண் தெரியாமல் இருந்தவர் (அல்லது காந்தாரி மாதிரி ஒருவர்) இந்த ராட்டினத்தில் ஏறினால் அவரது அனுபவம் எப்படி இருக்கும்?  அவரால் தான் தலைகீழாகச் சுற்றியதை உணர்ந்துகொள்ள முடியுமா?