வியாழன், 27 டிசம்பர், 2007

சுக துக்கே, சமே



கீர்த்திவாசனின்
இந்தப்பதிவுக்கு இது பதில். முதலில் அதைப் படிச்சிருங்க.


டாக்டர் ஊசி போடுகிறார். பயங்கரமாய் வலிக்கிறது.

ஒரு வயதுக் குழந்தை என்ன செய்யும்? அழும். அழுவது துன்பத்திலிருந்து தப்பிக்க ஏற்கெனவே குழந்தைக்கு உதவியிருப்பதால், இந்த வலியிலிருந்து தப்பவும் குழந்தை அழுகிறது.

நமக்கு ஊசி போடுகையில் நாம் என்ன செய்வோம்? இந்த வலி நிரந்தரமல்ல என்று நமக்குத் தெரியும். "ரொம்ப வலிக்குதாங்க?" என்று மனைவி கேட்டால் "ஆம்" என்றுதான் சொல்வோம். நமக்கும் தெரியும், மனைவிக்கும் தெரியும், டாக்டருக்கும் தெரியும், சில நிமிடங்களில் வலி மறைந்துவிடும் என்று.

இந்த அணுகுமுறை பொருந்தும் என்று நினைக்கிறேன். "துன்பம் நேர்கையில் துன்பப்படலாம், புலம்பலாம், பிதற்றலாம், அழலாம். ஆனால் அந்தத் துன்பம் (மற்ற இன்பத்தைப் போலவே) நிரந்தரம் அல்ல என்பதையும் நினைவில் வையுங்கள்" என்று பரமாத்மா சொல்லியிருக்கலாம்.

"நல்ல விஷயத்துக்காக அனுபவிக்கிற தற்காலிகத் துன்பம்" பற்றி நான் சொல்வதாகத் தவறாக நினைக்க வேண்டாம். நான் சொல்வதற்கும் நல்லது-கெட்டதுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. ஒரு திருடன் உங்களைக் காயப்படுத்திவிட்டு உங்கள் பணத்தைக் கொள்ளையடித்திருக்கலாம். உங்களை நாய் கடித்திருக்கலாம். உங்கள் கவனக்குறைவால் செய்த தவறுக்கு ஆபிஸில் மேலதிகாரியிடம் பதில் சொல்ல நேர்ந்திருக்கலாம். பல ஆயிரம் கொடுத்து வாங்கிய உங்கள் செல்போன் தொலைந்திருக்கலாம். இதற்கெல்லாம் நீங்கள் கவலைப்படலாம் -- ஆனால் கவலைப்படும் அந்த நேரத்திலேயே உங்களுக்குத் தெரியும் -- நடந்ததில் உங்கள் பிழை ஏதுமில்லை. அல்லது, நீங்கள் வேண்டுமென்றே கவனக்குறைவாய் இருந்ததால் அந்த சம்பவம் நடக்கவில்லை. உங்களால் முடிந்த அளவு சிறப்பாகத்தான் எதையும் எப்போதும் செய்கிறீர்கள்.

துன்பமோ இன்பமோ -- இது நிகழ்ந்ததற்கு நானும் காரணம் என்ற என்ற நினைப்பு நிம்மதியை அழிக்கும். தென்றல் காற்றை எந்த உறுத்தலுமின்றி அனுபவிப்பது போல் வாழ்க்கையையும் அனுபவிப்பதே சரி என்று தோன்றுகிறது.

செவ்வாய், 25 டிசம்பர், 2007

எங்கே பிராமணன்

இந்தக் கதையைப் படித்ததும் மனதில் என்னவோ தோன்றியது -- எங்கேயோ கேட்ட குரல் மாதிரி ஒரு உணர்வு. முதல் இரண்டு முறை படித்தும் ஏனென்று புரியவில்லை. இரண்டு மணிநேரம் கழித்து மீண்டும் படித்தபோது தான் என்னவென்று புரிந்தது.

*ஓரளவுக்கு* இந்தக் கதையையொட்டிய சம்பவம் என் வாழ்விலும் நடந்தது என்பதுதான் அது. கிட்டத்தட்ட எல்லாரையும் போலவே நானும் காதலித்தேன். கிட்டத்தட்ட எல்லாரையும் போலவே என் காதலும் நிராகரிக்கப்பட்டது. கிட்டத்தட்ட எல்லாரையும் போலவே நானும் ரொம்ப அலட்டிக்கொள்ளவில்லை (இப்படிச் சொன்னால் அது உண்மையாய்த்தான் இருக்குமா என்று தெரியவில்லை).

அந்தப்பெண் எனக்கு ஒரு நல்ல தோழி. அவ்வப்போது அவளுக்கு நான் சில உதவிகள் செய்வதுண்டு. என்னை எதுவோ வாங்கிவரச் சொன்னவள், என்னிடம் ஒரு நூறு ரூபாய் நோட்டைக் கொடுத்தாள். "காதலி" கையால் கொடுத்த நூறு ரூபாய்க்கு பல கோடி மதிப்பல்லவா? நானும் பொக்கிஷமாய் அதை வைத்திருந்தேன். அந்தப் பணம் என்னிடம் வந்த முதல் வாரம், மூன்று முறை அதை எடுத்து எடுத்துப் பார்த்தேன். அடுத்த வாரம் ஒரே ஒருமுறை தான் பார்த்தேன். அப்புறம் அதை எப்போதாவது நினைத்துக் கொள்வதுண்டு. எடுத்துப் பார்க்கும் அளவுக்கு அதன்மேல் ஆசை வரவில்லை.

அப்புறம் ஒருநாள் -- வெள்ளிக்கிழமை சாயங்காலம். ரயில்வே ஸ்டேஷனில் ரயிலுக்காகக் காத்திருக்கும் வேளையில் அங்கிருந்த புக் ஷாப்பை வேடிக்கை பார்க்கத் தொடங்கினேன். அன்று நான் ரொம்பவே தைரியமாக புக் ஷாப்புக்குள் போனேன். ஏனென்றால் என்னிடம் அப்போது மொத்தம் இருந்ததே 15 ரூபாய் தான். (காசு கையில் இருக்கும்போது புக்ஷாப் பக்கம் போவது ஆபத்தான விஷயம். அப்படிப் போய் நான் சிலநாள் பட்டினி கிடந்திருக்கிறேன்.)

அன்றைக்குத்தான், சோ எழுதிய "எங்கே பிராமணன்" புத்தகத்தை அந்தக் கடையில் பார்த்தேன். அதை விட்டுவிட்டு வர மனமே இல்லை. காசே இல்லாத பர்ஸை மீண்டும் எடுத்து, பணம் இருக்கிறதா என்று பார்க்கையில் தான் அந்த நூறு ரூபாய் உள்ளே இருந்ததை கவனித்தேன். ரொம்ப நேர யோசனைக்குப்பின் அந்த நோட்டைக் கொடுத்து நாவலை வாங்கிவிட்டேன். நல்லவேளை. கடைசிவரை என் காதலை ஏற்கவில்லை அவள். அப்புறம், "நான் கொடுத்த நோட்டை விட உனக்கு நாவல் தான் முக்கியமாப் போச்சுல்ல?" என்று அவள் கேட்டு விட்டால்? ;-)

வெள்ளி, 21 டிசம்பர், 2007

குருதிப்புனல் -- விக்ரம் டப்பிங் பேசினாரா?

குருதிப்புனல் படத்தில் தீவிரவாதி நரசிம்மனுக்கு (நம்பர் 2 ஆள் -- பத்ரி இல்லாத நேரத்தில் தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவன்) டப்பிங் பேசியது (நடிகர்) விக்ரமா? தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்.

வெள்ளி, 14 டிசம்பர், 2007

அவ்வளவுதானா?

பிரியும்போதுதான் தெரிகிறது -
நிரந்தரமென்று நம்பிவிட்டதும்,
வெறுப்பதும் ஒருவகை உறவுதானென்பதும்.

சனி, 24 நவம்பர், 2007

கற்றது தமிழ்

கற்றது தமிழ் படம் பார்த்தேன். படத்தைப் பற்றி விமர்சனம் எழுதவோ அல்லது படத்தைப் பற்றிக் கருத்து சொல்லவோ இப்போது மனமில்லை. அந்தப் படத்தில் எனக்குப் பிடித்த காட்சிகள், பாடல் வரிகளை மட்டும் உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளத் தோன்றியது. உங்களுக்குப் பிடித்த காட்சிகள், வரிகளையும் சொல்லுங்களேன்!

வசனங்கள்/காட்சிகள்:
0:05:14 என் கூட படிச்ச முப்பது பேர்ல மூனு பேருக்கு மைனாரிட்டி-னு வேலை கிடைச்சது.
0:26:15 கடைசி குச்சி. வேற பெட்டி தேட முடியாது.
0:26:26 புத்தி இருக்கிறவன்தான் புகைவிட முடியும்
0:28:37 நிஜமாத்தான் சொல்றியா?
0:30:33 புரியலை? / ஆமா சார். / உங்களுக்குப் புரியலைன்னா என்ன சார்? / அப்புறம் ஏன்டா கேட்ட?
0:36:17 நீங்க ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க
0:38:18 சார் / என்னடே? / பால் சார். / அதுக்கென்னடே? / தேங்க்ஸ் சார். / நோ மென்ஷன் டே
0:45:06 இப்போ வரைக்கும் சாவுதான் என் விசிட்டிங் கார்ட்
0:59:36 அதெல்லாம் கிடைக்கும்... ஒரு டம்ளர் சுடுதண்ணி கிடைக்குமா?
1:15:31 அநேகமா அவருக்குப் போன ஜென்மம்னு ஒன்னு இருந்திருந்தா டூரிஸ்ட் கைடா தான் இருந்திருப்பாரு. என்ன நான் சொல்றது...
1:32:25 நான் உன் ஃபிரண்டு இல்லைன்னு சொல்லு, நான் படிக்கலை.
1:32:45 இந்தா, நீயே படி. லெட்டர்... லவ் லெட்டர்...
1:51:18 இந்த உலகமே என்னை மயிரு மாதிரி ஆக்குச்சு. ஆனா அந்த ஒருதுளி இரத்தம் என்னைக் கடவுளாக்குச்சு.
1:52:21 கதைக்குத்தான் இந்தக் காரணம் லொட்டு லொசுக்கு எல்லாம். நிஜ வாழ்க்கைக்கு காரணமும் கிடையாது, தர்க்கமும் கிடையாது.
2:16:42 லாரி ஆக்ஸிடெண்ட்ல கூட எங்க அம்மா, தாத்தால்லாம் இறந்து போனாங்களே...


பாடல் வரிகள்:
வழிப்போக்கன் வருவான் போவான் வழிகள் எங்கும் போகாது.

நதியில் விழுந்த இலைகளுக்கு மரங்கள் அழுவது கிடையாது.

கடவுளாக மாறிவிட்டால் கொலைகள் செய்வது குற்றமில்லை.

கதைபேசிக்கொண்டே வா காற்றோடு போவோம்
உரையாடல் தீர்ந்தாலும் உன் மௌனங்கள் போதும்.

இந்தப் புல் பூண்டும் பறவையும் நாமும் போதாதா...

இந்த நிகழ்காலம் இப்படியேதான் தொடராதா
என் தனியான பயணங்கள் இன்றுடன் முடியாதா...

திங்கள், 12 நவம்பர், 2007

கதாபாத்திரத்தின் தோற்ற காதல்,
விடுமுறை முடிந்து ரயிலில் தனிமை,
தூக்கம் பிடிக்காத நள்ளிரவுப் படுக்கை.
இன்னுமா உன்னைக் காதலிக்கிறேன்?

வெள்ளி, 29 ஜூன், 2007

உளகமே சுழலுதே

வழக்கம்போலவே நல்ல விஷயம் எதையும் சொல்லாமல் குறைசொல்வதற்காகவே இந்தப் பதிவு :-). வெயில் படத்தின் பாடல்கள் எனக்குப் பிடித்திருக்கின்றன். மீண்டும் மீண்டும் கேட்கையில் சிலநேரங்களில் ஷ்ரேயா கோஷலின் 'உளகமே சுழலுதே'வும் ஜாஸி கிஃப்ட்டின் 'வெயிலோடு மள்ளுக்கட்டி'யும் நிஜமாகவே எரிச்சலைக் கிளப்புகின்றன. G.V. பிரகாஷ்: உங்க பாட்டு ரொம்ப நல்லா இருக்கு. தமிழ் உச்சரிப்பிலும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தினால் என்னைப்போன்றவர்கள் சந்தோஷப்படுவோம்.

வியாழன், 14 ஜூன், 2007

ஆயிரங்காலப்பயிர்

எப்போது தூங்கினேன்?
ஆற்றாமை
அருவெருத்த முத்தம்
வெட்கம் தராத நிர்வாணம்
உள்ளம் ஒட்டாத கலவி
இருளில் நனைந்த தலையணை
மறுநாள் அம்மா இட்ட திருநீறு
முதலிரவு முடிந்தது,
வாழ்க்கை தொடர்கிறது.

செவ்வாய், 30 ஜனவரி, 2007

சாதிகள் இருந்ததடி பாப்பா

நான் 9-ஆம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கையில் ஒருநாள் என்னுடைய தமிழ் வாத்தியார் என்னுடைய தாத்தா பெயரைக் கேட்டார். (என் தாத்தா பெயரை அவர் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியமே இல்லை. அவர் ஒரு அரைவேக்காடு என்பதால் இதையெல்லாம் கேட்பது வழக்கம் தான்.) எப்போதும் என் தாத்தா தன் பெயரைச் சொல்வதுபோல் நானும் "மாடசாமி நாடார்" என்றேன். உடனே சுதாரித்துக் கொண்டு "மாடசாமி" என்று மீண்டும் சொன்னேன்.

ஏனென்றால் எனக்கு சின்ன வயதிலேயே சொல்லிக் கொடுக்கப் பட்டது, "சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா" என்று. என் நண்பர்கள் பலரையும் போல நானும் ஐாதியைப் பற்றிப் பேசுவதில்லை என்று தீர்மானமாக இருந்த காலம் அது. ஆகவேதான், உடனே அவசரப்பட்டு என் தாத்தாவின் பெயரிலிருந்து ஐாதியை நீக்கிச் சொன்னேென்.

இது நடந்து ஏறத்தாழ பத்தாண்டுகள் கழித்து இப்போது ஐாதி விஷயத்தில் என் கருத்தில் மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. என் தாத்தா வாழ்ந்த காலத்தின்படி பார்க்கையில் அவரது முழுப்பெயர் என்பதே அவரது ஐாதியின் பெயரும் சேர்ந்ததுதான். எனக்குத் தெரிந்த வரையில் அவர் தன் பெயரை ஐாதியைச் சேர்க்காமல் சொல்லிக்கொண்டதே இல்லை.

"ஐாதி வேண்டாம்" என்று சொல்வதன் அர்த்தம் "ஐாதியைப் பெரிதாக நினைக்க வேண்டாம்" என்பதாகத்தான் இருக்க முடியுமே தவிர "ஐாதி என்ற ஒன்று இல்லவே இல்லை என்று சாதிக்க வேண்டும்" என்றிருக்கச் சாத்தியம் இல்லை. ஐாதி என்ற கருத்துக்கு முன் கண்ணை மூடிக்கொள்வதால் என்ன பயன்? என் பெயரில் நான் என் ஐாதியை இணைத்துக்கொள்ளப் போவதில்லை. வேற்று ஐாதிக்காரர் என்பதால் மற்றவரை நான் வித்தியாசமாக நடத்தப்போவதில்லை. ஒரு பெண்ணைப் பிடித்திருக்கும் பட்சத்தில் அவள் என் ஐாதியைச் சேர்ந்தவள் இல்லை என்ற ஒரே காரணத்துக்காக திருமணத்தை மறுப்பதற்கில்லை. இவையே ஐாதி விஷயத்தில் செய்யத் தகுந்தவை. நிலைத்துவிட்ட பெயர்களிலிருக்கும் ஐாதிப்பெயர்களை நீக்குவதென்பது தேவையில்லாதது என்பது இப்போதைய என் கருத்து.

(இதுவே மற்ற பலரின் கருத்தாகவும் இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். "சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா" என்று பாட்டெழுதிய பாரதியின் படைப்புகளில் இல்லாத ஐாதிப்பெயர்களா?)